Dat 3. Weekenn in September: Bäämsen!
Van overall komen de Plattdüütsen binanner, un van ‘t Jahr is en Reuterjahr, un daar is dat Motto: “Wat wull de Kierl? - 200 Jahr Fritz Reuter”
Film,Theater,Bokenkritik,Sülvst-wat-vörlesen,de Johannes-Saß-Pries, plattdüütse Kark,Mitnanner Pläseer hebben…
för elk un een is daar wat bi! — Mehr unner:
http://www.bevensen-tagung.de
Dat is heel eenfach, wat wi daar nehmen: En Gedicht van Gertrud Cramer, de Frau kann schrieven, un se hett dat verdeent: Se word 85. Ok hör Gedicht steiht in dat Book “De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten”, rutkomen bi DIESEL. Un en anner Gedicht is (mit Verklaren, dat heet: Interpretation) in dat Septemberheft van
OMa. OMa is dat Ostfriesland-Magazin, bi Vlg. Soltau-Kurier, Norden.
Gertrud Cramer
Vandaag
bün ik
rein ut de Kedd
hebb slapen
as en Rött in ‘t Nüst
un dröömt
de Nacht was
so arig* moi
un as
up Feren leep ik
dör dat Gras
so week un gröön
ik harr nix an
de Wind was still
un denn
de Hemel
glinsterblank
un dörsichtig as Glas
ik hebb mi
neet ‘nmaal scheneert
daar was ja nüms
de mi bekeek
de Keerl in ‘n Maan blot
spinnefippsig bleek
he sleek
to tüütjefleiten*
vör mi up
ik doch
ik was en Wicht
noch jung
un in de Wilgenboom
en Vögel sung
so zart
so sacht
*) arig = eigenartig, fremd, seltsam, wunderlich
*) tüütjefleiten = locken
Ja, so is dat. Siet Jahren al. In de Septembermaant kummt dat plattdüütse Leven weer in Gang. Ferientied vörbi, nu is weer Tied för Theater, Schrieverswarkstejen, Plattproten, Musik hören.
In >> Bevensen komen de Plattfrünnen ut heel Düütsland binanner, de Priesdrager van de Freudenthalpries word ehrt, un de DIESEL 73 kummt to rechte TIed - in d’ Augustmaant al — rut.
Elke Maant en mooi oostfreeske Gedicht – un för de August hebben wi dat „Wegenleed“ van Willrath Dreesen utsöcht. Dreesen was ehrder en hooddüütse Schriever, man hett ok plattdüütse Texten schreven, un he hett in de Tied na de 2. Weltkrieg en Oostfreeske Schrieverkring in Gang brocht, tosamen mit Bruno Loets un annern. Leevt hett W. Dreesen van 1878, waar he geboren is in Nörden, bit 14.08.1950 Langeoog – daar hett he Kurdirektor west.
Wegenleed
Slaap, mien Kind, de Watermann
Kummt al ut de Sielen.
Buten swemmt he lang un blank,
Buten in de Prielen.
Buten is sien Bedd so kold
Un sien Huus so apen*.
Warme Minskenkinnerkes
Sallen bi hum slapen.
Well noch waakt un well noch snackt,
Swemmt bold in de Prielen. –
Slaap, mien Leev, de Watermann
Bullert in de Sielen.
*) apen = open (Nörder Platt)
’t gifft mehr van sükse Wegenlieders in Oostfreesland, de toeerst sop leev un frünnelk d’r her komen, man de Kinner ok bang maken kunnen…
Ok dit Gedicht steiht in dat Book „De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten“, rutgeven van Carl-Heinz Dirks, rutkomen 2008 bi DIESEL.
Un well noch mehr weten will, de kann all twee Maant in ’t Ostfriesland-Magazin lesen, wo Dirks en Gedicht un sien Achtergrund verklaart.
Damenregatta,
wurr uns vertellt.
Hebb‘n uns noch meld‘t.
Kwamm uns gelegen
bi Rött un bi Regen.
In ‘n kört Ogenblick
was allens up Schick.
Van Plünnen stiev,
mit Öltüüg um ‘t Liev,
rin in dat Boot
an Pinne un Schoot.
Boot hebb‘n wi lehnt,
nix mit verdeent.
Starten um veer
för twee Buddels Beer.
Eerst wachten un seil‘n,
na all Sieden peil‘n.
Noch neet so wied?
Bi lüttjen word ‘t Tied!
Nu sünd se an tuten.
Een was noch buten.
Vör uns an ’t Sörfen.
Mann! Hebben de Nerven.
Wi trillen in d‘ Büx,
gahn aver fix
nochmaal over Stag.
Do suust de Flagg
ok al andaal.
Verdammi nochmaal,
liggt uns doch glatt
dat Startboot in d‘ Padd!
Wi stuuv d’r vör
dreih‘n bi un sünd dör!
Nu seil‘n wi uns Törn.
All annern sünd vörn
un wied vör uns up.
Wi hollen hum d‘r up,
man dwars löppt un dweer
uns Pott over ‘t Meer.
Wi drieven un swier‘n.
Do is Ingrid an gier‘n:
“Krieg hum bi ‘n Steert!
Sett Sweert! Sett Sweert!”
Sweert sackt andaal.
Hee-Jeeges nochmaal,
neet futt so wied!
Wi sitten. So ‘n Schiet!
Wi tülen un trecken;
neet um ‘t Verrecken
röögt sük de Hund
rut ut de Grund.
Ha! word mi warm,
hebb Sweet unner d‘ Arm.
Dann ennelk up Stee.
En Seilboot van Lee
un Boje in Sicht.
Focklien haal dicht!
Nu Boje vörut!
Slag Water in d‘ Snuut,
un ‘n Settje later
Boot halv vull Water!
Mit lesde Kracht –
weer ja gelacht –
maken wi Ree.
Allens okay?
Dann vör de Wind:
Sweert hoog, mien Kind!
Bi Regen un Rött
uns Nöös löppt van Snött.
Ik wriev mi ‘t Gesicht.
Wat? Focklien to dicht!
Och, loop an de Maan,
mien Brill is beslaan,
in d‘ Büx hebb ‘k en Gatt,
mien Smoltmors word natt!
Oll Piepel an Boord!
Wi drieven Sport.
Jaa! Haal di de Dunner.
Sweert rup un runner,
Fock in de Wanten,
hoog up de Kanten.
Dann weer na binnen,
keen Bloompott to winnen.
Büst heelundall?
Up jeden Fall
hebben wi een kregen!
Vör uns noch negen.
Stell di driest vör,
wi kriegen noch mehr.
Daar kannst up spejen!
Dann man van nejen.
Dümpeln un stampen,
Tüüg fangt an t‘ dampen.
Fingers worden stiev.
Smacht hebb ‘k in ‘t Liev
un Jank na ‘n Kluck Tee,
nu futt up Stee.
Du denn neet ok?
Büst wall neet klook.
Jank na ‘n Tass‘ Tee.
Wi maken Ree!
Mütz unner ‘t Deck,
Bonbon in d‘ Beck,
hau‘n wi weer ran,
‘n Slag tegen an.
So geiht dat een Stünn.
Bi d‘ anner Tünn –
stickum un sacht –
sünd wi Nümmer acht.
In d‘ lesde Minüüt –
al meest ut ‘n Tüüt –
un rein neet to glöven –
noch Nummer söven!
Nett hebb‘n wi ‘t raakt.
Pläseer hett ‘t uns maakt!
Gertrud Cramer, Emden, kann ok sowat!